Almennt, samkvæmt vélrænni eiginleika pökkunarefna, má skipta því í eftirfarandi tvo flokka:
Sveigjanleg þéttingu ílát
Sveigjanlegir ílát eru pokaílát úr sveigjanlegu efni eins og pappír, plastfilmum og samsettum filmum. Þéttingu slíkra gáma er meira og meira
Sælari
Sælari
Töskur og fyllingar mynda sameina vél og eru sjaldan notaðar sjálfstætt. Vegna mismunandi efna er þéttibúnaðurinn annar.
① Þéttibúnaður pappírspoka: Fyrir pappírsefni skal almennt setja lím á þéttihlutann og beita síðan vélrænni þrýstingi til að innsigla.
② Plastfilmapoki og þéttibúnaður kvikmyndatösku fyrir samsett efni: Plastpokar eða samsettir pokar úr góðum hitaplasti eru yfirleitt beint hitaðir á þéttingarstað og vélrænni þrýstingur er beitt til að brjóta saman þéttinguna.
③ Bolli þéttibúnaður. Til dæmis: algengir sojamjólkurbollar, tebollar með mjólk, o.s.frv. Bikarbrúnin og filman eru tengd saman við upphitun til að innsigla gáminn.
Sjálfvirk fyllingar- og þéttivél
Það er aðallega notað til fyllingar á plastbollum, plastkössum og plastflöskum og til framleiðslu á þéttingarafurðum úr samsettum filmum af samsvarandi efnum. Ef það er frosið er safa, mjólk, jógúrt, drykkir, skyndibiti og önnur efni fyllt og innsigluð. Það er hægt að laga það að fylla vökva og slurries með mismunandi seigju og hægt er að laga það að umbúðum ílát með mismunandi lögun og getu.